close
  • donderdag 24 september
Zorg en Zekerheid

Hoe we contact houden met onze ouderen via ramen, foliewanden en babbelboxen

Hoe we contact houden met onze ouderen via ramen, foliewanden en babbelboxen

Een van de meest ingrijpende maatregelen in de strijd om het coronavirus in te dammen is het bezoekverbod in zorginstellingen. Het is intens verdrietig dat ouderen, waaronder mensen met een dementie, hun geliefden niet meer kunnen spreken en aanraken. Er wordt dan ook veel nagedacht over alternatieve manieren om toch contact te kunnen hebben. Creatieve oplossingen die het leed een beetje verzachten. Het is niet ideaal, maar beter dan niets.

Praten via een raam is de meest gekozen vorm. Je naasten even in de ogen kunnen kijken is fijner dan bellen of op afstand zwaaien. Woonzorgcentrum De Appelgaard heeft sinds een aantal weken zo’n babbelraam. Veel families hebben er al gebruik van gemaakt en er wordt bij het raam gelachen en gehuild. In de Ananz verpleeghuizen in Geldrop en Heeze hebben ze iets soortgelijks bedacht, maar daar heet het een babbelbox. Er wordt gecommuniceerd via een babyfoon en per gebouw zijn veertien bezoeken per dag mogelijk. Elke dag tussen elf en vier uur kunnen afspraken voor de babbelbox ingepland worden. Afgelopen Moederdag waren alle momenten volgeboekt. Een mevrouw praatte even met haar schoonmoeder, die ze al zeven weken niet gezien had. Ze leefden er beide een beetje van op. Al hadden ze elkaar natuurlijk liever even aangeraakt en geknuffeld. Ideaal is het niet, vanwege de afstand, het glas en het praten door een babyfoon. Sommige mensen vinden beeldbellen net zo waardevol. Maar voor anderen is het toch een mooie manier om even contact met elkaar te hebben, al is het dan misschien behelpen.

Een heel huisje

Envida in Maastricht gaat een stapje verder. Er zijn op alle vijftien locaties veilige huiskamers ingericht waar bewoners en familie elkaar toch kunnen ontmoeten en samen koffie kunnen drinken. Met een dikke laag doorzichtig folie als scheiding en een aparte ingang voor de bezoekers. De ruimtes zijn gezellig ingericht. Vaste zorgmedewerkers begeleiden de bewoners (zowel mensen met als zonder coronabesmetting), ondersteunend personeel of vrijwilligers begeleiden de familie. Wie op bezoek wil komen, moet vooraf een afspraak inplannen. Na ieder bezoek worden beide kanten van de ruimte grondig schoongemaakt. Veel extra werk, maar dat hebben de zorgmedewerkers er graag voor over. In Wassenaar bij Zorggroep Claris is zelfs een heel huisje in de tuin gebouwd. Dat huisje heeft twee ingangen. Aan de ene kant kunnen bewoners naar binnen, aan de andere kant bezoekers. Gescheiden door een glazen wand kunnen ze elkaar toch zien en spreken. In dit filmpje zie je een dochter die op bezoek gaat bij haar moeder. Het praathuis van Zorggroep Laren is ontstaan door een samenwerking met een bedrijf dat tijdelijke accomodaties verhuurt voor evenementen. De ‘container’ is vergelijkbaar met het tuinhuisje in Wassenaar. Bewoners en familie kunnen elkaar zien en praten door een raam van plexiglas en een intercom.

Versoepeling?

Afgelopen maanden startte er een proef in vijfentwintig verpleeghuizen waarbij ouderen weer bezoek mogen ontvangen. Eén vaste bezoeker mag onder strikte voorwaarden een bewoner bezoeken. Er worden eisen gesteld aan de hygiëne en de bezoeker moet op 1,5 meter afstand blijven. Zorgminister Hugo de Jonge wil met de opgedane kennis stapsgewijs de bezoekregeling versoepelen. Mocht het een succes worden, dan kan er eventueel weer beperkt bezoek plaatsvinden vanaf 25 mei. Laten we hopen dat deze proef goed uitpakt en dat onze ouderen eind deze maand weer echt bezoek mogen ontvangen van een geliefde.

Bron: De Limburger, Metro, Omroep West

Geschreven door: Boukje Wiersma