close
  • donderdag 13 augustus
Reizen

Op reis met de Lambortinki – over regen, frisse en minder frisse winden en de filmlocatie van Skyfall

Op reis met de Lambortinki – over regen, frisse en minder frisse winden en de filmlocatie van Skyfall

Reis mee met Martin en Miriam
Martin en Miriam Lammertink zijn sinds 1989 een setje. Ze wonen samen met dwergteckel Joep en beiden zijn zelfstandig ondernemer. Gezelligheid met vrienden, lekker koken en lachen, daar houden ze van, maar vooral ook van samen reizen. Jaren hadden ze een caravan en daarna kwamen de verre vliegreizen. Tot die eerste camperreis in Amerika. Dat was zo’n geweldige ervaring dat ze gingen dromen van een eigen camper. Die kwam er in 2014, de Lambortinki. De naam is een knipoog naar hun achternaam en het luxe automerk Lamborghini. De eerste korte reizen met hun camper gingen prima en het smaakte naar meer. Scooter achterop en sinds dit jaar gaat Joep ook mee. Inmiddels toeren ze alweer drie jaar regelmatig rond met hun rijdende huis en vanaf nu gaan we Martin en Miriam volgen. We pakken hun reisverhalen op vanaf het begin in 2014 in een wekelijkse blog. Hun reizen zullen ons leiden naar mooie plekken binnen Nederland, maar ook naar Italië, Schotland en San Marino. 

Glencoe – Glen Etive

28 juni 2015

Gisteren viel de regen hard op ons dak en vannacht was het nog veel erger. Tjonge, tjonge wat een regen en wat een wind hier tussen de bergen. Ondanks dat we daardoor veel wakker zijn geweest, hebben we toch lekker geslapen. Zoals iedere ochtend werden we om zeven uur wakker en dommelden nog lekker een beetje. We openden ons slaapkamerraam en lieten de frisse wind naar binnen. Door het eten van gisteren was er binnen niet echt een frisse lucht… We kleedden ons aan en aten ons ontbijtje en zagen de andere campinggasten aftaaien. Alle tentbezitters hielden het voor gezien en braken de tent af om naar huis te gaan. Doorweekt en tot op het bot koud, zo moesten zij zich voelen. Onze camper stond te midden van enorme plassen, maar gelukkig hoog en droog op zijn poten. Nadat we de afwas hadden gedaan en het chemische toilet geleegd, gingen we op pad naar Glen Etive.

Onderweg de bergen

Deze weg liep zo’n twintig kilometer buiten Glencoe vanaf de A82 een doodlopende weg in tussen een lange kam van bergen met verschillende vormen. We zagen onwaarschijnlijk groene weilanden en bergheuvels en door de vele regen was de rivier naast de weg woest. Zoals gezegd, is dit het decor geweest van een aantal scènes in de James Bond film Skyfall. Er stond vandaag niets meer op het programma dan een mooie plekje zoeken en daar ons kamp opslaan voor de rest van de dag en nacht. Eerlijk gezegd was ik wel blij met een dag weinig kilometers afleggen in de camper. Ik kan er goed mee overweg en voel mij zeker bij het manoeuvreren met dit huis op wielen, maar door de smalle wegen en de wind is het wel veel sturen en vooral ook veel schakelen. Onze camper is nou niet echt een kudde met paarden, meer een dorpsmanege op wielen qua pk’s. Niets mis mee, maar soms heeft ie het er moeilijk mee.

Nadat we de A82 hadden gereden, wat zeker geen straf was, kwamen we bij de afrit van Glen Etive. Die weg is zo’n 15 kilometer lang en eindigt doodlopend bij een meertje. Wij reden het eerste gedeelte en zagen soms mooie plekken waar we zouden kunnen staan. Maar wel plekken waar je beschut stond en zonder echt uitzicht. Jammer, doorrijden dan maar. Na acht kilometer kwamen we bij een enorm groot dal met dus die woeste rivier naast de weg kronkelend door het landschap. Vlak voor een bruggetje zagen we een plateau waar onze Lambortinki mooi kon staan. Daar hebben we ons geïnstalleerd en een pot thee gezet om even rustig naar al dat moois te kijken. Ik zal er niet te veel meer over zeggen, de foto’s spreken voor zich.

Woeste rivier

Onze dag was dus niet zo spannend. Lekker lezen en blog schrijven, dutje doen, wandelingetje naar de rivier en op een paar rotsen klimmen om mooie foto’s te maken, eten, drinken en weer lekker in ons mandje. We geven volledig toe aan onze vermoeidheid van voor de vakantie en slapen heel veel. We gaan liggen en weg zijn we. Nou ja, bijna altijd dan. Morgen staat er een langere rit op het programma naar een voor ons weer onbekend gebied. Tenminste, dat is het plan van dit moment. We zullen zien!

Geschreven door: Redactie