close
  • maandag 13 juli
Algemeen

Tips voor een heerlijk avondje netflixen

Tips voor een heerlijk avondje netflixen

Of het inmiddels een officieel werkwoord is weet ik niet, maar netflixen is niet meer weg te denken uit ons leven. Ik netflix, jij netflixt, wij netflixen: we doen het massaal. Mijn dochter van vijftien kijkt nauwelijks meer gewoon tv. Haar generatie groeit op met het feit dat je series en films kijkt wanneer je daar zin in hebt en niet wanneer ze geprogrammeerd staan in de tv-gids. Voor een tientje per maand ben je klaar. De streamingsdienst doet ondertussen goede zaken. Netflix had in 2018 een winst van 1,6 miljard.

Het heeft bij mij lang geduurd en ik ben zeker niet verslaafd, maar ik ben Netflix inmiddels wel gaan waarderen. Samen met mijn vriend of mijn dochter geniet ik van de ontspanning die die paar uurtjes bankhangen opleveren. Ik zal het geen Netflix en chill noemen, want ik ben er achter gekomen dat dat codetaal is voor twee mensen die naar elkaars huis gaan en seksueel gerelateerde activiteiten gaan doen, met eventueel Netflix op de achtergrond. Dat je het even weet.

Eigenlijk ben ik per ongeluk met Netflix in aanraking gekomen. Ik keek nooit veel tv en echt heel weinig films. Maar een aantal jaren geleden had ik een burn-out. Toen ik me na een tijdje weer enigszins kon concentreren, keek ik, om maar wat te doen te hebben, de Netflix serie The Good Wife. Ik geloof niet dat ik er echt plezier aan beleefde, al waren de eerste seizoenen zeker de moeite waard. Hoofdrolspeelster Julianna Margulies zet de advocate Alicia Florrick erg goed neer. Alicia pakt haar carrière weer op als haar man, een politicus, door een schandaal in de gevangenis belandt. De rechtszaken vond ik erg interessant, vooral omdat er veel aandacht is voor het onderzoek naar de ware toedracht. Daarnaast is er veel onderling drama tussen de hoofdpersonen. Maar op een gegeven moment ging één van mijn favoriete personages dood en kregen de afleveringen een heel andere wending. Toen ben ik gestopt met kijken.

Een tijdje later kwam Grace en Frankie op mijn pad. Geen idee hoe, want ik heb in mijn eentje gekeken. Hoe dan ook, ik ben echt fan van deze serie. De deftige koele Grace, gespeeld door de nog steeds prachtige 81-jarige Jane Fonda en de excentrieke spirituele Frankie (Lily Tomlin) zijn volledig verschillende types. Ze zijn dan ook verre van vrienden. Als hun echtgenoten uit de kast komen en met elkaar verder willen, gaan de twee vrouwen noodgedwongen samenwonen. Langzaamaan groeit er een mooie vriendschap. Er zit enorm veel humor in de serie, maar ook ontroering. Moeilijke onderwerpen worden niet geschuwd. Op dit moment zijn er op Netflix vijf seizoenen te zien. Er zijn zeven gemaakt en daar blijft het helaas bij. Maar van die laatste twee seizoenen ga ik nog lekker even genieten.

Een absolute Netflix topper die je gezien moet hebben is de komische Deense serie Rita. Docente Rita is vrijgevochten en direct, maar ook heel bevlogen. In haar strakke spijkerbroeken en op hoge hakken is ze ook nog eens heel sexy. Ze is mateloos populair bij haar leerlingen, maar kan het met de meeste volwassenen iets minder goed vinden. Dat ze lerares is geworden om kinderen tegen hun ouders te beschermen heeft daar vast iets mee te maken. Haar privéleven is een zootje, maar lesgeven kan ze. Ik zou zeggen, ga zelf kijken. Deze serie is echt de moeite waard!

The Bridge heb ik gekeken met mijn lief. Dat was maar goed ook, want de serie is zo spannend (de muziek ook trouwens), dat ik niet durfde te kijken als ik alleen thuis was. De eerste serie begint met een lijk op de brug tussen Denemarken en Zweden. De politie van beide landen moet de handen ineen slaan op jacht naar de dader. Absolute ster van The Bridge is rechercheur Saga Norén. Ze heeft Asperger en daardoor is het contact met anderen moeilijk voor haar. Ze zegt wat ze denkt, zonder rekening te houden met de gevoelens van de ander. Eigenlijk is haar eenzaamheid hartverscheurend en je gaat ondanks dat ze iets ongemakkelijks oproept toch heel erg van haar houden. Er staan vier seizoenen van The Bridge op Netflix, dus je kunt even vooruit.

Na The Bridge is Netflix langzaam deel uit gaan maken van mijn leven. Vooral omdat het erg leuk is om na een drukke dag samen met mijn dochter te kijken. We begonnen met Sherlock. Het denktempo van het personage Sherlock, briljant gespeeld door Benedict Cumberbatch, is zo snel dat het kijken van een aflevering topsport is. Maar ik vond het geweldig! Ook Martin Freeman in de rol van Dr. Watson sluit je meteen in je hart. Na de laatste aflevering heb ik echt een beetje heimwee gehad.

Door de serie Morden i Sandhamn wil mijn dochter het Zweedse eiland Sandhamn bezoeken. De beelden zijn dan ook prachtig, het weer altijd lekker en er broeit de hele tijd iets tussen hoofdrolspelers Nora en Thomas, waardoor je toch wilt weten of ze elkaar uiteindelijk krijgen. Is het een geweldige politieserie? Nee, dat kan ik niet zeggen. Het is te toevallig dat er zoveel moorden worden gepleegd op zo’n klein eilandje en dat er altijd een link is met Nora. Of ze vindt het lijk, of er gebeurt iets waar haar kinderen bij zijn, of ze is betrokken via haar werk. Ongeloofwaardig dus, op meerdere fronten. Maar toch vonden wij het een leuke serie. In een recensie las ik dat de nadrukkelijke romantische rode raad iets is waar je van moet houden. Mijn dochter en ik zwijmelen graag een beetje. Vandaar.

Bonusfamiljen is van een heel andere orde. Het gaat over Lisa en Patrick die nog maar net een samengesteld gezin vormen en nu al samen een baby verwachten. Dat geeft de nodige problemen met exen, familie, werk en school. Wij vonden het een heerlijke serie en we hebben meermalen verzucht hoe goed het is dat we niet in één huis wonen met onze bonusfamilie. Daardoor blijft het leuk. De karakters, en dan vooral zoon Eddie, zijn een beetje over de top en dat maakt dat het iets losmaakt en dat je erover gaat praten. Moeilijke onderwerpen worden niet geschuwd, maar er valt ook veel te lachen. Er staan drie seizoenen op Netflix.

En dan nog drie tussendoortjes: Modus, Crossing Lines en River. Modus gaat over een voormalig FBI-profiler en haar autistische dochter. Die dochter heeft in seizoen 1 de moordenaar gezien en hij zoekt haar en haar moeder dan ook op. Dat je al weet wie de dader is maakte ons niet zoveel uit, het kat-en-muisspel is spannend. Van Crossing Lines heb ik alleen het tweede seizoen helemaal gezien. Het gaat over topagenten uit verschillende landen. Dit speciale team van het Internationale Europese Strafhof bestrijdt samen de misdaden die in alle uithoeken van Europa gepleegd worden. De serie wordt omschreven als luchtig met een rafelig randje. Dat klopt wel. De leden van het team hebben het nodige meegemaakt en sommige komen te overlijden. Hij staat niet in mijn top drie, maar het is een prima serie met een mooie rol voor Donald Sutherland. We zitten nu middenin River. Helaas zijn daar maar zes afleveringen van, want het is een serie die je grijpt. Politieman John River, gespeeld door de Zweedse acteur Stellan Skarsgård, die wij kennen van de ABBA-film, kampt met psychische problemen nadat hij getuige is geweest van de moord op zijn collega (en grote liefde) Stevie. Hij wordt achtervolgd door visioenen waarin hij Stevie, maar ook anderen ziet. Hij praat met hen en dat is in het begin best verwarrend. Jij als kijker ziet hen namelijk ook, maar zijn omgeving niet. Daarom lijkt het alsof hij altijd in zichzelf zit te praten.

Ik wens jullie veel kijkplezier!

Geschreven door: Boukje Wiersma