close
  • zondag 18 april
Mobiliteit

Rinnie wacht al tijden op een nieuw rijbewijs: ‘Op de bromfiets?’

Rinnie wacht al tijden op een nieuw rijbewijs: ‘Op de bromfiets?’

Rinnie Nauta (80) schildert graag en is momenteel bezig met het schrijven van haar allereerste boek. Voor 50+ schrijft ze regelmatig blogs met vandaag als onderwerp: de strubbelingen rond het aanvragen van een nieuw rijbewijs.  

BLOG – De jongeman achter de balie op het gemeentehuis kijkt nog eens op zijn computerscherm en zegt dan zonder een spier op zijn gezicht te vertrekken: “U mag alleen op een bromfiets rijden mevrouw.”

Mijn man en ik kijken elkaar verwonderd en ook een beetje glimlachend aan. Dit is vermakelijk. Al meer dan zestig jaar heb ik een rijbewijs en deze opmerking slaat echt kant nog wal. Is die jongen zo slecht geïnformeerd, maakt hij een grapje, of hebben wij iets fout gedaan?

Ruimschoots op tijd heb ik de eerste stappen gezet voor het verlengen van mijn huidige rijbewijs en dat is nu al enkele dagen verlopen. Ik meende beslist, dat ik vandaag een nieuw rijbewijs kon aanvragen, omdat de keuringsarts dat min of meer had laten doorschemeren. Na zijn onderzoek en de negen die hij me toekende voor het feit, dat ik digitaal de papieren had gedownload, liet hij me zijn computerscherm zien, waarop hij alle benodigde antwoorden had ingetoetst. “Hier zijn ze snel mee klaar bij het CBR”, meende hij.

Achterstand CBR

De spanning wordt almaar groter, omdat ik over enkele dagen een afspraak heb in een andere provincie en niet steeds mijn man kan vragen of hij me wil rijden. Nog eens kijkt de balie medewerker op zijn computer , tikt nog eens iets in, schudt zijn hoofd en zegt dan: “Misschien moet u het CBR eens bellen.”

Thuis pak ik meteen de telefoon en toets het nummer in. Mijn geduld wordt weer behoorlijk op de proef gesteld. “Ja mevrouw, ik begrijp dat u al lang wacht. We zijn behoorlijk achterop met verwerken van de aanvragen. Excuus daarvoor. Maar mag ik even uw geboortedatum, BSN nummer en uw relatienummer bij het CBR?” Na enkele minuten zoeken in haar computer vervolgt ze: “Ik zie dat u ook al bij een keuringsarts geweest bent, maar nu moeten wij die papieren nog nader bekijken. Ik denk, dat u eind volgende week wel een bericht van ons krijgt, dat u het rijbewijs kunt aanvragen bij het gemeentehuis.”

Consequenties

Ik begin een beetje boos te worden. Het allereerste begin van de aanvraag, een gezondheidsverklaring halen bij het gemeentehuis, is nu al een half jaar geleden en dat aanvragen duurt ook nog een dag of vijf. Dus nog twee weken zonder geldig rijbewijs, betekent voor mij veel afspraken afzeggen. “Ik ben dan wel bijna tachtig jaar, maar daarom niet minder belangrijk dan vele anderen. U hoeft de gegevens alleen maar even door te sturen”, zeg ik en ik probeer mijn stem niet al te boos te laten klinken.

Storing

Het is ongeveer vijf uur in de middag als er een bericht van het CBR op mijn mobiel verschijnt. Morgen om tien uur kan ik een nieuw rijbewijs aanvragen. Mijn telefoontje heeft uiteindelijk toch geholpen. We stallen de auto in de parkeergarage vlakbij het gemeentehuis en gaan de grote draaideuren weer binnen. “Daar bent u alweer. Ik weet dat u voor uw rijbewijs komt, maar bij ons is een storing. We weten al wel waar die zit, maar nog niet hoe we die op kunnen lossen. Onze computers werken niet, dus kunnen we u nu niet helpen.” Mijn teleurstelling ziende en wetend hoe lang ik al wacht, geeft een medewerker me een papiertje. “Zet daar maar even uw telefoonnummer op, dan bel ik u zodra de storing is opgeheven.”

Een trekker is wel wat anders dan een bromfiets

We blijven nu maar in de stad, drinken koffie en eten een broodje als de telefoon gaat. De storing is verholpen. Nu we toch in de stad zijn kost het niet al te veel tijd meer en als we weer bij de ontvangstbalie zijn deelt de behulpzame man me mee, dat ik ook een spoedaanvraag kan indienen. Omdat het al zo lang duurt, kan ik het geld daarvoor terug krijgen van het CBR. Hij laat het nog even op zijn computerscherm zien. We betalen de kosten en zijn intussen vele euro’s armer, maar de volgende dag om tien uur is alles klaar. Er zit een nieuw roze pasje in mijn handtas en daar staat bovendien iets op, waar ik nog nooit aan had gedacht. Ik mag zelfs op een trekker rijden, dat is wat anders dan een bromfiets. Maar voor die trekker zou ik eerst toch wel even op les moeten.

Geschreven door: Rinnie Nauta