close
  • zondag 24 oktober
Algemeen

Een godin van zesenvijftig

Een godin van zesenvijftig

Blog – Wat is het heerlijk weer! Weer dat vraagt om blote benen en mouwloze shirtjes. Maar dat vergt wat voorbereiding. Ik hou ervan om er verzorgd uit te zien, maar in de tijd dat het het hele lichaam bedekt was met kleding, is er toch wat achterstallig onderhoud ontstaan. Wil ik een kort rokje met een leuk topje aan, dan moet ik geen stoppelvelden op mijn scheenbenen hebben en evenmin plukjes shag onder de oksels.

Zijn er echt vrouwen met haar op de knieën?

Daar wil de cosmetische industrie mij best een handje bij helpen, dus: Venus. Het beeld van de tv-reclame: een vrouw van twintig met goudkleurige spiegelgladde benen die zowat reiken tot aan haar oksels, zit bevallig op de badrand en laat soepel een Venus scheermesje over haar knie glijden. Haar knie, serieus! Zouden er echt vrouwen zijn die haar op hun knieën hebben? De realiteit: Een vrouw van een eind in de vijftig die nog niet eens met één bil op de badrand past en die met de varifocusbril naar voren op de neus geschoven (omdat het beeld anders zo vertekent) probeert haar niet zo goudkleurige en niet zo lange benen glad te krijgen. “Every woman can be a Goddess”. Yeah, right…..

High van de aceton poets ik dapper verder

Ok, hè hè, beentjes gedaan, nu de oksels. Dat moet voor de spiegel. Ik ben er  niet goed in om in spiegelbeeld te werken, dus het is een hele onderneming voordat het klaar is. Nu ik mezelf zo bekijk moet ik ook iets aan mijn voeten doen. Ik heb de nagellak al tijden niet bijgewerkt en ik wil wel weer open schoenen aan. Dat kan zo niet, met die afgeschilferde troep op mijn tenen. Dus poetsen met nagellakremover, maar dat valt nog niet mee. De blauwe nagellak zit ook op de nagelriemen van mijn tenen en dat gaat er haast niet af. Het ziet eruit alsof ik al drie maanden mijn voeten niet heb gewassen. High van de aceton poets ik dapper verder totdat ik het resultaat goed genoeg vind. Ai, dat was ik vergeten: ik heb een kalknagel. Nu de nagellak die niet meer verdoezelt, is hij weer prominent aanwezig. Gatverdarrie. Daar moet ik ook wat aan doen. Maar niet nu.

Ik heb het koud gekregen in m’n blootje in de badkamer,  dus ik ga me aankleden. En spuit uit gewoonte eerst deo op. Au au au, dat is waar ook, ik heb net mijn oksels geschoren. Pfff, het valt niet mee om een godin te worden. Ik kijk nog eens in de spiegel. Waarom moet ik eigenlijk een godin zijn? Ik ben een gewone vrouw van 56. Wat boeit het dat ik kleine spatadertjes heb en dat mijn benen witter zijn dan mijn tanden? Ik ga me er niet voor schamen. Ik ben gezond, best tevreden met hoe ik er uitzie en ik ga heerlijk van het mooie weer genieten. Lekker als mezelf. In zomerkleding en mét kalknagel.

Geschreven door: Annelies van Bloois